ReBressie (Retorica B 1963) 52 jaar later…
Zoals beloofd, heeft onze klasgenoot Michel D’Hooghe ons op 9 oktober ll. ontvangen te Brugge, zijn Brugge. “Voetbal is een feest” pleegt hij te zeggen, maar ook onze klasreünie werd een fijn feest. Onze partners ontbraken uiteraard niet op het appel, “de vrouw” was overigens het thema van de dag.
’s Namiddags kuierden we rond in het mooie Brugge, met Mevr. De Meyere als deskundige stadsgids. Een mild herfstzonnetje toverde zilveren tinten op de waterspiegel van de Reien. Geschiedenis, architectuur en cultuur werden verweven tot een harmonisch geheel. Het 18de-eeuws godshuis “De Pelikaen” ontdekten we als een goed verborgen pareltje van ontroerende eenvoud en volksdevotie.
In de vooravond verzorgde Dr William De Groote (orthopedist-historicus) een boeiende en rijk geïllustreerde voordracht “Bevallen in Vlaanderen door de eeuwen heen”. De kennis over de menselijke voortplanting evolueerde tergend langzaam van obscuur bijgeloof tot de actuele wetenschap. In heel dit verhaal kreeg de vrouw pas de laatste decennia de centrale plaats, die ze ruimschoots verdient!
In de knusse bar van Hotel Weinebrugge boden Michel en zijn lieftallige echtgenote Anne-Marie ons een feestelijk aperitief aan. Op het gezellig diner nadien werden we welkom geheten door onze onvermoeibare klasverantwoordelijke Lieven Merlevede. Hij bedankte passend onze charmante gastheer en gastvrouw voor de schitterende ontvangst. Een speciaal dankwoord ging naar Jean-Pierre Verschueren, die voor de mooie en originele uitnodiging zorgde. Lieven herdacht ook de betreurde klasmakkers die ons recent zijn ontvallen: Arnold Criel, Jozef Van Hecke en Charles Verbeke. Intussen is helaas ook Freddy Vergote overleden. We vergeten hen niet.
In zijn wederwoord herinnerde Michel ons aan de historische rivaliteit tussen Brugge en Gent. Soms werd deze bloedig op het slagveld uitgevochten. In Brugge is de smadelijke nederlaag bij de slag van Beverhoutsveld van 1382 nog niet volledig verteerd. Gelukkig worden de degens thans gekruist op het voetbalveld. De Gentenaars werden overigens sportief gefeliciteerd met hun recente landstitel.
Uw dienaar vertelde over enkele valkuilen en valstrikken, die hij op zijn weg van jong (?)-gepensioneerde ontmoette. Aan de opleiding tot “nieuwe man” wordt naarstig verder gewerkt… De fakkel werd doorgegeven aan Wilfried Van Keymeulen, die de zware taak op zich wil nemen om onze volgende reünie in de Arteveldestad te organiseren. Terloops herinnerde hij ons aan de prille seksuele opvoeding, die hij ons gratis gaf op het college. Aldus kon hij een kleine lacune in onze jezuïetenopvoeding opvullen.
Toch laat die opvoeding nog steeds haar sporen na. Onder dirigent Lieven zongen we enthousiast ons aloud collegelied, wij keiharde koppen van graaflijken stam. Of hoorde ik tussen de strofen door iemand mijmeren “Waar is der oudren fierheid nu gevaren”? Voor de traditionele klasfoto boog de eerste rij zich ridderlijk voorover, zodat de fotografen ook de achterste rij in het vizier kregen. Hechte vriendschap, dikwijls intact na al die jaren, blijft ons verbinden. Rendez-vous in 2017?
Marc Van Outryve
